We worden niet als zijnde zus of zo geboren, we zijn altijd onaf en in wording en derhalve nooit volledig ‘bepaald’. We worden getraind, maar trainen tevens onszelf! Pas dus op met waar u zich in bekwaamt. Laat het besef ‘ik voldoe niet’ of ‘ik ben niet goed genoeg’ geen eindstation zijn en sta ook niet toe dat het een verdere uitlevering en oneigenlijke aanpassing aan het ‘men’ in de hand werkt. Laat het liever een oproep zijn om meer zinvolle, adequate, intelligente, meer wakkere en meer creatieve wegen te leren bewandelen en oude neerwaarts gerichte of ‘lagere’ en gemakzuchtige gewoonten, overtuigingen en patronen achter te laten. Laat het u manen tot een upgrade.

En schep ruimte in uw bestaan waarin uw onbewuste (systeem) af en toe een uurtje of twee ongestoord de ruimte krijgt om te spelen. Zet die smartphone uit, doe de deur op slot en laat uw geest vrij en tot creatieve rust komen… Ik zei het al: meditatie, creativiteit, verwerking, zelfonderzoek,intuïtie (de stem van je onderbewuste), contemplatie, iets doorvoelen, leren uitzoomen ofwel leren bewust te zijn van Bewustzijn vragen allemaal om hetzelfde, namelijk om rust, ruimte en vrije, ongestoorde tijd…

Dan kunnen diepere delen van uzelf aan het licht komen, net als nieuwe invallen en perspectieven, die uw rusteloze, doelgerichte, ‘logische’ en op ‘nut’ gerichte geest niet kan creëren. Haast, doelgerichtheid, forceren, vrees, onrust en interrupties doden uw creativiteit – en houden u derhalve gevangen in meer van hetzelfde, ofwel ontnemen u de kans op verandering en inzicht en het plezier van nieuwe of diepere inzichten. Beide systemen zijn nodig, beide dienen zo optimaal mogelijk de gelegenheid te krijgen – en dienen tevens te worden aangewend waar ze voor zijn! Niet alles kan immers met het analytische, redelijke denken en niet alles kan met het onbewuste, creatieve ‘processen’ (maar wel veel).

Het is zelfs mogelijk bewust op te merken wanneer het onbewuste aan het werk is, het werk wil voortzetten of overnemen! Men moet leren denken en beschouwen én leren (op te merken) wanneer het ‘te laten gaan’ zodat het andere, diepere, creatieve deel aan het werk kan gaan.

De ‘beste mensen’ (in dit opzicht) kunnen op een gegeven moment heel gemakkelijk schakelen en weten altijd wanneer te stoppen met actief denken en over te schakelen op ‘laten gebeuren’. Maar dit leert men nooit zonder oefening. Daardoor krijgt men er feel voor en ontwikkelt zich het onderscheidingsvermogen dat helder maakt wanneer welk systeem het meest van toepassing is. Men kan dus leren hoe creativiteit werkt.

Anyway, wat de omstandigheden ook waren of zijn, men kan zich, zoals een musicus, altijd oefenen richting een betere en rijkere vorm-van-zijn of expressie van leven – en zich bewust openstellen voor meer verheffende, vitaliserende en verrijkende invloeden, opdat ‘muzikaliteit’ (creativiteit in de breedste zin van het woord) uw tweede natuur wordt – en u gemakkelijk afgaat, in plaats van voortwoekerende gelijkschakeling aan het eigentijdse, geestdodende, pragmatische, door nut-en-noodzaak gestuurde, kruideniersachtige semi-comfortabele ‘vlotte’ – dat eigenlijk een vorm van min of meer permanente en krampachtige, oppervlakkige bezorgdheid is.

Men hoeft niet altijd in het gegeven basiskamp van de oneigenlijke gemakzucht, het praktische, quasi-sociaal-gezellige en allerlei ‘zorgen’ te blijven steken, tenzij men zichzelf daartoe traint en blijft trainen. Want vergis u niet – zo (oneigenlijk) zijn is ook een product van oefening!

‘Jezelf leren kennen en zijn’ of ‘worden wat je bent’, dient men zelf te ontdekken en te léren, het komt niet uit de lucht vallen, het is niet ‘gegeven’ en niet ‘gemakkelijk’ – je ergens in bekwamen is nooit gemakkelijk en lukt zelden in een week of twee.

(Maar is men eenmaal bekwaam geworden dan ziet het er uiteraard wel makkelijk en zelfs heel vanzelfsprekend uit.)

Alleen domheid, middelmatigheid en oneigenlijkheid zijn gratis en zonder inspanning en interesse verkrijgbaar – iedereen begint immers zo. Ook dat kan er dan heel gemakkelijk en vanzelfsprekend uitzien… al ziet het er niet uit.

Uit Valse noten – Boek 3.

toegift:

1157.- Vermijd handelingen die je zelfrespect ondermijnen. En durf in te zien in hoeverre je eigen ‘keuzes’ en opvattingen bijdroegen en bijdragen aan je situatie – lang niet alles valt zomaar af te schuiven op anderen,de omstandigheden en toeval –, vaak zijn gemakzucht, onoplettendheid en ijdelheid de motoren. Vele vernederingen zijn – minstens gedeeltelijk – van eigen makelij…
Bewuste eerlijkheid kan herhalingen voorkomen.

toegift 2:

1256.-  Wie iets wil leren, zoekt elk argument, en elke bron van kennis die het eigen (morele of politieke) standpunt over wat dan ook weerlegt, en maakt daar een sluitend betoog van – leg dat dan eens naast je aanvankelijke argumentatie (voor zover die zo mocht heten natuurlijk). Pas dan leer je redeneren én voorkom je morele hersenverkalking. Ik durf te beweren dat ik élke bewering, inclusief de beweringen in dit boek, te grazen kan, en durf, te nemen.

toegift 3:

1262.- Zijn we niet vooral aan het klagen of boos aan het doen omdat toegeven dat ons oordeelsvermogen weer eens tekortschoot te vervelend is?

toegift 4:

Het is eerder opportunistisch of conformistisch dan progressief om achter de muziek aan te lopen. Ook als er een progressief windje waait (wat dat ook beteken mag) scharen velen zich vooral onder dat (vaak veelkleurig) vlaggetje om te signaleren dat ze erbij horen, om mee te liften, cool te lijken. Zo scharen zich ook veel gefrustreerde, angstige typjes zich onder nationalistische oubollige vlaggetjes – hun onvermogen om te leven uit zich in fundamentalistisch, patriarchaal, repressief en ander middeleeuws denken. Dat zijn vooral anti-leven sentimenten: de angst voor verandering en vernieuwing van de status quo drijft de laatste groep, de angst om de boot te missen, of ‘aan de verkeerde kant van de geschiedenis te staan’ de anderen. Opportunisten en conformisten vind men overal. Zo ook mbt nieuwe technologietjes… blinde weerstand enerzijds en meedoen om het meedoen anderzijds (de boot niet willen missen, en het heilige ‘oh wat leuk’.)
Soms is het heel conservatief om progressief te lijken…